Gelme ey Şubat

İbrahim Halil YILDIRIM 05.02.2026 20:41:32

Gelme ey Şubat,
Sen gelince ağır oluyor bu hayat.
Gelme ey Şubat,
Sen gelince acılar artar.
Gelme Ey Şubat
Sen gelince mühürlenir Hatıralar

Beş duyu organı vardı ya hani…
6 Şubat’ta hepsi aynı frekansta takıldı,
Hepsi aynı ızdıraba kilitlendi.
Göz sadece acının tablosunu gördü,
Kulak acı veren sesleri duydu,
Burun acının havasını kokladı,
Dil hiç tatmadığı acıyı tattı.
Hissi söylemeye gerek var mı?
Acı, sızı…

Bayram gelsin, sen gelme.
Düğün gelsin, sen gelme.
Yağmur gelsin, kar gelsin, soğuk gelsin;
Sen gelme, 6 Şubat.

6 Şubat…
Yerin altı hüzün, Şubat.
Enkazın altı hazin, Şubat.
Toprağın altı sürgün, Şubat.
Adın kaldı üstümüzde, Şubat.
7.7’yle yıkıldı,
11 şehir suskun,
Biz de yıkıldık Şubat.
“Geçmiş olsun.” diyorlar,
Her şey geçiyor;
Keder neden geçmiyor?
Zincir mi vurdular akrebe, yelkovana?
Saat sanki yeminli kıpırdamamaya.
Zaman geçti sanıyorlar,
Takvim ilerliyor, biz hâlâ 6 şubattayız.